Marakuja – jak jeść?

0
24

Rodzimymi ziemiami passiflory są Brazylia, Argentyna, Peru, Kolumbia i Ekwador. To tam zresztą uprawa tej rośliny osiąga najwyższą skalę. Poza granicami Ameryki Południowej, marakuja zaadaptowała się także w Australii, Afryce i Indiach. Ciekawe są etymologie poszczególnych jej nazw. Określenie „passiflora” (ang. passionflower, passionfruit, passion – pasja) czy też „męczennica” lub jeszcze inaczej – „kwiat Męki Pańskiej”, została wymyślona przez hiszpańskich misjonarzy, którzy w czasach kolonizacji przybyli do Ameryki Południowej, by krzewić tam chrześcijaństwo. Jedyne, co przychodziło im na myśl, gdy patrzyli na oryginalne kwiecie passiflory, to niezliczone analogie do męki Chrystusowej. Liczba białych płatków (10) miała nawiązywać do liczby apostołów, którzy pozostali wtedy wierni Jezusowi; przykoronek kwiatu złożony z kolorowych pręcików przypominał misjonarzom koronę cierniową, natomiast słupki kojarzyły się z gwoździami, którymi ciało Chrystusa przybito do krzyża.

Z kolei nazwa zamienna „marakuja” nawiązuje już do owoców i pochodzi od indiańskiego określenia „maraù-ya”, oznaczającego, w dosłownym tłumaczeniu, „owoc jedzony jednym haustem”. Jadalny miąższ marakui ma konsystencję dżemu, jest lekko kleisty, papkowaty, w kolorze żółto-brązowym. Bardzo popularne jest jedzenie go bezpośrednio ze skórki. Kilka ruchów łyżką wystarczy, by skonsumować całe wnętrze owocu. Zostawiając na boku te intrygujące źródłosłowy, skupmy się na samej roślinie. Nie potrzeba niebiańskich i religijnych konotacji, aby stwierdzić, że passiflora posiada jedne z najpiękniejszych kwiatów na świecie. Mienią się one bielą, fioletem, soczystym różem, neonowym błękitem i zielenią. Roztaczają wokół siebie tak intensywny i cudowny zapach, że można się od niego uzależnić.

Znamy dwie główne odmiany marakuji: żółtą (Yellow Passionfruit) i fioletową (Purple Passionfruit), które rodzą owoce w tychże barwach. Żółta marakuja to odmiana chętniej wykorzystywana w przemyśle spożywczym, wykazująca bardziej kwaskowaty smak niż jej fioletowa, słodko-kwaśna siostra.

Marakuja – wartości odżywcze (w 100 g)

  • Wartość energetyczna – 97 kcal
  • Białko ogółem – 2.20 g
  • Tłuszcz – 0.70 g
  • Węglowodany – 23.38 (w tym cukry proste – 11.20) g
  • Błonnik – 10.4 g

Witaminy:

  • Witamina C – 30.0 g
  • Ryboflawina – 0.130 mg
  • Niacyna – 1.500 mg
  • Witamina B6 – 0.100 mg
  • Kwas foliowy – 14 µg
  • Witamina A – 1272 IU
  • Witamina E – 0.02 mg
  • Witamina K – 0.7 µg

Minerały:

  • Wapń – 12 mg
  • Żelazo – 1.60 mg
  • Magnez – 29 mg
  • Fosfor – 68 mg
  • Potas – 348 mg
  • Sód – 28 mg
  • Cynk – 0.10 mg

Kwasy tłuszczowe:

  • nasycone – 0.059 g
  • jednonienasycone – 0.086 g
  • wielonienasycone – 0.411 g

Źródło danych: USDA National Nutrient Database for Standard Reference

Marakuja na różne schorzenia:

Wykazano, że za prozdrowotne właściwości owoców marakui odpowiedzialne są związki należące do trzech grup substancji aktywnych: alkaloidów, glikozydów i flawonoidów. Związki te badane osobno wykazują zróżnicowany efekt, jedynie określone połączenia obecne w owocach wykazują udokumentowane działanie prozdrowotne.

Marakuję stosuje się w kuchni, kosmetyce oraz w medycynie naturalnej. Rdzenne plemiona obu Ameryk od wieków doceniały właściwości lecznicze marakui. Do dziś stosują ją jako środek prozdrowotny na wiele dolegliwości. W Brazylii nasiona marakui stosuje się jako środek nasenny, a w Portoryko spożywa się ją, aby obniżyć ciśnienie krwi.

Jak jeść marakuje?

Marakuje można obierać, ale jeśli się ją dokładnie umyje można spożywać bez konieczkości zdejmowania skórki. Aby dobrać się do aromatycznego miąższu należy przekroić ją w poprzek i łyżeczką wydrążyć środek. Można również dodawać do różnych dań na ciepło i deserów.

Otrzymany z marakui miąższ jada się głównie na surowo, choć może posłużyć także do zrobienia galaretki lub w połączeniu z ananasem lub pomidorami – dżemu. Z miąższu można przyrządzić także pyszną marmoladę. Można go nakładać łyżeczką na inne owoce oraz dodawać do deserów lodowych. Marakuja pasuje także do potraw z kurczaka, ryb i wieprzowiny, którym nadaje egzotycznego posmaku. Doskonale komponuje się z produktami mlecznymi – jest znakomitym dodatkiem do kefiru czy jogurtu. Australijczycy jedzą miąższ marakui ze śmietaną i cukrem, a w Wenezueli miąższ dodaje się do koktajli na bazie rumu.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here