Od dawna znane są jego niezwykłe właściwości lecznicze i odchudzające. W poradnikach alternatywnego leczenia można znaleźć kuracje octowe, stosowane przy grzybicy, chorobie lokomocyjnej, kaszlu, zapaleniu stawów, trądziku. Zwolennicy magicznych właściwości octu jabłkowego zaś twierdzą, że lista chorób, przy których pomocna jest terapia octowa, zaczyna się na literę B (bezsenność), a kończy na Z (zęby, zgaga).
Nie ma naukowego potwierdzenia, że ocet jabłkowy rzeczywiście pomaga na wszelkie dolegliwości, nie ulega jednak wątpliwości, że dodanie octu jabłkowego do mięsa sprawia, że zawarte w nim składniki odżywcze są lepiej przyswajalne, że jest on wspaniałym i tanim środkiem dietetycznym przyspieszającym spalanie tłuszczów. Ponadto: oczyszcza organizm z zastarzałych złogów, poprawia trawienie i wchłanianie żelaza, hamuje apetyt.
W medycynie ludowej jest powszechnie stosowany przede wszystkim ze względu na wysoką zawartość potasu. Powinny go więc stosować zwłaszcza osoby, u których występuje niedobór tego pierwiastka. Można to rozpoznać po następujących objawach: osłabienie pamięci, wrażliwość na zimno, podatność stóp na odciski, skłonność do zaparć, podatność na przeziębienie, częste swędzenie skóry, psucie zębów, występowanie pryszczy, drgawki powiek, kurcze mięśni nóg w nocy, bezsenność, bóle w stawach.
Potas odgrywa ogromnie ważną rolę w organizmie. Jest niezbędny dzieciom do wzrostu, opóźnia stwardnienie naczyń krwionośnych, a więc przeciwdziała procesom miażdżycowym, działania antyseptycznie. Ludzie starsi potrzebują dwukrotnie więcej potasu niż młodsi. Ocet jabłkowy nie jest zalecany wrzodowcom. Od niedawna ocet jabłkowy można kupować w butelkach o pojemności 200-250 ml (jest produkowany przez krajowe wytwórnie, albo importowany z Niemiec). Nie fałszowany ocet jest oznakowany zielonym liściem ogórka i białym napisem "bio-ocet". Ocet jabłkowy można też przygotować w domu.
Przepis prababci
Z umytych jabłek wyciąć zepsute lub robaczywe części, owoce zmiażdżyć lub zetrzeć na tarce. Można zużyć również skórki z jabłek oraz resztki pozostałe podczas sporządzania kompotu. Miazgę tę umieścić w szklanym naczyniu i zalać ciepłą, przegotowaną wodą w ilości pół litra na 0,4 kg miazgi. Na każdy litr wody dodać 100 g miodu lub cukru, a w celu przyspieszenia fermentacji - do 10 g drożdży piekarniczych i 20 g suchego razowego chleba. Odkryte naczynie trzymać w ciepłym miejscu w temp. 20-30oC. Miazgę należy 2-3 razy dziennie pomieszać drewnianą łyżką, po dziesięciu dniach zlać wszystko do woreczka z gazy. Odciśnięty sok przecedzić ponownie do naczynia z szerokim otworem. Na każdy litr soku można dodać 50-100 g miodu lub cukru i co jakiś czas mieszać. Potem przykryć naczynie gazą, trzymać w ciepłym miejscu w celu przeprowadzenia drugiego stadium fermentacji. Jest ona zakończona, gdy płyn się uspokoi i przybierze jasny kolor. W zależności od jakości soku ocet jabłkowy będzie gotowy do użytku po 40-60 dniach. Wtedy przelać go do butelek, wykładając lejek gazą. Butelki szczelnie zakorkować i zalać woskiem lub lakierem, trzymać w chłodnym, ciemnym miejscu.
Uproszczony sposób przygotowania octu
Obierzyny ze zdrowych jabłek włożyć do szklanego naczynia, zalać słodzoną przegotowaną wodą w proporcji jedna łyżka cukru na jedną szklankę wody. Zawiązać naczynie płótnem.